Groeten uit
Mobasa: mei 06
Beste vrienden en vriendinnen, beste kameraden,
Met mij is alles goed. Met Antwerpen en Vlaanderen iets minder
heb ik gehoord en gelezen. Het was te verwachten dat dit ging gebeuren. Na jarenlang
gevoerde hetze tegen immigranten en asielzoekers is er een debiel die de hetze
niet meer
alleen propageert maar ook de hetze in de praktijk omzet n.l.
met een geweer. Het Blok zegt dat ze er niets mee te maken heeft. Het zal wel
toeval zijn dat de dader een
familielid is van een VB parlementariër van de harde vleugel (Voorpost)
Blijkbaar, nu de openbare opinie een beetje begint te
kantelen,(dank zij de acties van de asielzoekers –
De gevestigde partijen zijn gechoqueerd : Kom nou.
Marco Laenen en Grootjans van de VLD ook? Zij hebben gewoon uit
electoraal gewin de argumenten van het Blok overgenomen en mee gepropageerd. En
Janssens naar ik hoor wil wel een stille mars maar geen politieke? Heeft hij
misschien schrik dat zijn non-beleid van afschrikking en razzia’s in de
wijken ook zal in het vizier komen? Maar kom je wou meer weten over Kuifje in
Kenia zeker? Wel het toeval wil dat alles hier ook in het teken staat van een
moord. Ongeveer rond hetzelfde tijdstip als de moorden in Antwerpen schoot hier
een blanke grootgrondbezitter een zwarte dood omdat hij zich op zijn immens
groot domein bevond. Wat het erg pikant maakt is dat
٠
het de tweede keer is dat hij op deze wijze iemand doodschiet
maar dat hij toen werd vrijgesproken
٠
dat hij baron is en een afstammeling is van een van de eerste
aristocratische kolonialisten van Kenia met nog steeds immense grond- en andere
eigendommen
٠
Men vreest dat de man die de arrogantie van een koloniaal
uitstraalt weer vrijuit gaat. De man heeft nog steeds belangrijke individuele
en economische connecties met de huidige neokoloniale heersers. Gisteren met
een taxichauffeur gesproken en als een geschoolde marxist legde hij uit "dat Kenia nog altijd
in handen is van Engeland via de talrijke rijke kolonialen die connecties
hebben met de regering." Een
goed bewaard geheim hier is dat de onafhankelijkheid in 1963 en de vrijlating
van
Kenyatta er enkel gekomen is omdat Engeland schrik had voor een
Belgisch Congo - Lumumba situatie en vlug onafhankelijkheid verleende voor de
situatie uit de hand zou lopen. Eerst hebben de Engelsen in de jaren 50 de
combatieve Mau-maubeweging neergeslagen en de Kikuyu-bevolking waar ze uit
voortkwam vervolgd ( Lees het prachtig studiewerk van Caroline Elskens Britains gulag: the brutal end of empire in
Kenia,juist bekroond met de Pulitzerprijs)
Voorwaarde voor de onafhankelijkheid was wel dat:
٠
de koloniale structuur in tact bleef (de staat kwam in handen
van de door Engeland opgeleide en voordien collaborerende civil servants)
٠
de belangen van de grootgrondbezitters/kolonialen niet zou
geschaad worden en dat zij in het bezit zouden blijven van de enorme
landeigendommen. Van verdeling van grond e.d. was geen sprake. Nu blijkt dat de
grootvader van de schutter van vandaag mee als baron de onderhandelingen voerde
met Kenyatta.
Dus is het te begrijpen dat de bevolking hier achterdochtig is
over het verloop van het proces en de vraag wordt gesteld: mag een rijke witte
baron meer dan een zwarte Afrikaan. Hier zijn het wel overal betogingen. De
bevolking neemt het niet dat er nog altijd klassenonderscheid wordt gemaakt in
Kenia. Ik heb hier van de gelegenheid gebruik gemaakt om heel wat boeken te
lezen over Kenia,s koloniale geschiedenis en het is verdomd interessant. Maar
kom nu naar het leven hier.
Ik ben hier hard aan het studeren. Elke dag een paar uur Swahili
met een persoonlijke mwalimu, dat helpt. Hij zegt dat ik erg goed vorder maar
ik vind het te traag. Het probleem is dat je hier rap overschakelt op Engels en
je Swahili aan de kant zet.
Ik realiseer me nu hoe moeilijk het is om een nieuwe taal te
leren als oudere jongere....Ik geef de moed echter niet op.. de aanmoedigingen
van mijn gesprekpartners doen veel. Ondertussen heb ik ook een stukje meer van
Kenia gezien. Njoki had haar jaarlijkse familiemeeting en ik moest mee naar de
plaats waar ze haar jeugd heeft doorgebracht. Eerst 8 uren bus naar Nairobi en
dan een matatu naar Thika ( een western aandoend stadje zonder indianen en
cowboys maar wel met veel Kikuyu’s, de tribe van Njoki) en dan naar de
rimboe. Wat was het daar prachtig. De hut lag bovenop een vallei met in de
vallei een snelstromend riviertje. Shambas (tuinen) aan beide zijden van de
vallei, maïs, bananen, groenten…
En dan de stilte. Uiteraard geen water en geen electriciteit...
wel een speciaal voor de mzungu in een getimmerde douchecabine en Franse wc....
Hier werd Njoki grootgebracht door haar grootvader (de man is
ondertussen gestorven maar was lid van de Mau mau en was korporaal in het
Engels leger tijdens de tweede wereldoorlog) Enkel haar twee zusters wonen nog
daar, de andere broers en zusters zijn uitgezwermd naar Nairobi, Mombasa en
zelfs Mechelen...Elk jaar wordt er bijeengekomen om elkaar te helpen...
(studiegeld,vliegtuigreis, ondersteuning voor weduwe, En
vergaderd werd er. Tot mijn grote verbazing zonder alcohol maar met lekker
eten....Ik verstond er niet veel van dus ik zette me meestal afzonderlijk met
een boek (een dikke biografie van
Blair). Later bleek dat ze me een zeer christelijk iemand vonden
omdat ik de " de hele tijd in de Bijbel zat te lezen." Zo zie je
maar. Ondertussen weet ik ook wat regenseizoen betekent in Kenia. Vijf volle
dagen en nachten storm en regen. Het
dak kletterde weer. Het was raadzaam om binnen te blijven.
Ondertussen vormden de enorme plassen zich rond ons huis...Later bleek dat we
er goed vanaf gekomen waren want huizen
waren weggespoeld, wegen veranderd in meren en...mensen verdronken in
Kilifi. Nu is het weer erg goed weer.
En voor er iemand achter vraagt: er is goede hoop dat de
container vertrekt op 15 mei en aankomt op 12 juni en er is goede hoop dat de
elektriciteit in ons huis wordt geïnstalleerd deze week....Het wordt tijd
dat ik iets kan beginnen DOEN.
Ik heb echter weeral iets om naar uit te zien buiten mijn
Swahili-lessen en jullie mailtjes en bezoeken. Wat bezoeken betreft; ik heb een
ticket terug naar Antwerpen voor september dus juli en augustus zijn
bezoekmaanden.
kwaheri rafiki,
nitakwenda shule nitakwenda soma Kiswahili
ps. in de kranten wordt hier al melding gemaakt van het
Wereldsociaalforum in januari in Nairobi