Het is weeral een tijdje geleden dat ik een berichtje heb
gestuurd.
Met mij is alles O.K. Ik vraag me zelfs af of ik hier in een
vroeger leven niet geboren ben, maar vermits ik niet geloof in
reïncarnatie zet ik die gedachte maar opzij.
Ik hou van Afrika, van Kenia, van zijn bevolking maar niet van
zijn leiders.. zou ik parafraserend kunnen zeggen. maw ik aard hier goed.
Mijn kennis van de taal vordert. Groeten in het Kwishali gaat me
al goed af. En vermits groeten in Afrika een belangrijke bezigheid is, is de
helft reeds gewonnen.
Ik kan zeggen dat ik al groetend door het leven ga, hier. Op
mijn weg van huis naar de matatu groet ik de mzee die de koeien hoedt (shikamoo
mzee), de kinderen van de school achter mijn huis die juist speeltijd hebben (jambo
watoto), de geitenhoeder (habaryako), de buren (hamjambo), de vrienden
(habaryako) enz...
Voor hen spreek ik al vloeiend Kiswahili en mompelen al lachend
(mzungu anasema Kiswahili.mzuru sana .).
Ik moet alleen oppassen dat ik niet te lang blijf staan want dan
krijg ik een hele Swahili-litanie over mij, waar ik maar de helft van versta..
dus opstappen na het groeten is de boodschap.
Meestal terug van de Kiswahiliklas herbegint het...Jambo...
Met kinderen is het nog gevaarlijker: voor je Jambo hebt gezegd
tegen een lief klein krullekopje... komen tientallen kindjes met blote voetjes
uit alle hoeken en kanten afgestormd. Kijken uiteraard of je geen peramende
-snoepjes hebt...
In het begin kocht ik een grote zak, maar dat werd te
gevaarlijk. Ze stormden op mij, maar anderen bleven komen, zodat ik de zak
moest laten vallen en mijn heil achter een boom moest zoeken. Nu doe ik het een
beetje professioneler:
Ik geef de man van het kleine winkeltje onderweg 50 shilling
voor snoepjes en laat hem beloven dat hij de snoep aan de kinderen zal geven.
Schande zul je zeggen. Laat je zon man opdraaien voor zon gevaarlijke opdracht?
Al excuserend kan ik zeggen dat de man beschermd is.
Hij zit in zo’n klein telefoonhokje, dat men hier een
winkeltje-shop noemt beschermd met schrikdraad....
Zo zie je dat je me na 6 maanden reeds een ervaren mzungu in
Kenia kunt noemen.
Toch val ik hier nog elke dag van de ene verbazing in de andere.
De elektriciteitsvoorziening is er een van.
Na 6 maanden en na herhaaldelijk bellen en bezoek aan de
kantoren kwam men eindelijk de elektricteitskabels leggen in de buurt van ons
huis.
Uiteraard was er heel
wat belangstelling in de wijk.
De meeste mensen kunnen de aansluiting niet betalen maar blijven
geinteresseerd hoe men de palen
plaatst, erin klimt , de kabels vasthecht,.....Een aantal kokosnootpalmen
moesten omgekapt worden enz... Geen lichte job met deze weliswaar winterse
Keniaanse temperaturen.
Wij blij natuurlijk. Samen met de school kregen we eindelijk
elektriciteit.
Het heeft juist een dag geduurd. s nachts verdwenen de kabels ,
die zeer gegeerd zijn op de zwarte markt.
Terug draden, deze keer met elektriciteit. Volgende nacht zelfde
scenario: blijkbaar wisten de dieven hoe de elektriciteit uitschakelen...
Nu hebben we al een week elektriciteit maar blijkbaar weten ze
ons nu ook wonen want enkele dagen geleden werd onze nachtwacht, een Masaï
met pijl en boog, belaagd door een bende van 10 die een pijl op hem
afvuurden...
In de wijk wordt nu een vergadering gepland in verband met de
veiligheid...
Heel de wijk wordt namelijk geplaagd door een dievenbende die
zichzelf de 10 brothers noemen...
Ja, dat is ook Afrika....Alhoewel ik nog niet veel last heb
gehad van kleine criminaliteit (alhoewel als je dit zo kunt noemen), teelt het
hier welig.
Ook de grote criminaliteit: nl. dat van de Artur brothers. Ken
je het verhaal nog niet in Vlaanderen?
Het is tegelijkertijd komisch maar ook tegen de borst stotend.
De eerste keer dat we van de Artur brothers hoorden was na de
raid op het dagblad The Standard.
Een oppositieleider proclameerde dat de twee Armeniërs
ingehuurd waren door de regering als huurlingen en betrokken waren bij de raid
op de krant. Het is zeker dat de minister van Interne veiligheid de orders
heeft gegeven voor de operatie.
De Artur-brothers verschenen met hun boeventronie in de pers,
maar hielden vol dat ze afstammelingen waren van de Armeense dynastie, dat ze
wilden investeren in Kenia en vooral... zwaaiden met handenvol dollars.
De regering beschermde hen en ze werden BK,s (bekende Kenianen).
Ze werden uitgenodigd in de meest respectabele kringen.
Alleen al hun uiterlijk riep vragen op: het leek of ze net uit
een Godfather-film gestapt waren...maar voor de regering was er geen vuiltje
aan de lucht.
Ze verdwenen een beetje van de voorpagina’s tot ze met
wapens begonnen zwaaien in de inkomhall van Kenyatta-airport.
Blijkbaar was de maat dan vol, ook voor de politie..
Men viel hun villa binnen, vond er zwaar geschut , bivakmutsen,
T-shirts van de speciale politie-eenheid, valse paspoorten, gestolen
auto’s met nummerplaten van regeringsfunctionarissen enz...
Ze werden allebei vlug op het vliegtuig gezet en gerepatrieerd.
Nu blijkt dat Interpol reeds maanden geleden gewaarschuwd had voor hen: ze
waren geen Armeniërs, ze gebruikten valse paspoorten, ..het waren
doodsimpel internationale gangsters die van de goedgelovigheid (?) en
geldhonger van de prominenten gebruik hadden gemaakt om zich te integreren in
de Keniaanse money-maatschappij.
Een commissie werd opgericht om te onderzoeken door wie ze
gesteund werden, wie hen gebruikt heeft.. en of ze inderdaad betrokken waren
bij de raid op de krant The Standard.
Zo zie je maar. Het blijft hier spannend.
Ook wat de container betreft blijft het spannend, de container is
aangekomen, de shipping is betaald ( dank nog eens aan ACOD en de steun van
Karel en Chris) hij staat in de haven..de havenautoriteiten moeten hem alleen nog lossen.
Ik hoop alleen dat ik geen huurlingen moet aanwerven om hem vrij
te krijgen.
Iedereen een goei vakantie en groeten vanuit Mombasa.
PB 40479 Mombasa