Hier ben ik weer na een lange tijd. Ik dacht: tijdens jullie vakantie is het de moeite niet om een bericht te sturen, maar nu jullie allen terug aan het werk zijn… Mijne “frut wordt hier zuur”: ik heb een terug-naar-huisticket voor 15 september. De tijd is voorbijgevlogen, maar ik zal uiteraard blij zijn om de ouders en de vrienden terug te zien.

Juli-augustus was echter voor mij een heel zenuwachtige periode: wachten op die container en wetend dat elke dag op de kade in Mombasa je stukken van mensen kost…..

De container kwam hier aan op 23 juni, werd eerst vrijgemaakt na de betaling van ACOD ( fout van de shippingsmaatschappij in Vlaanderen, die eerst een factuur opstuurde nadat de container al een goede week hier was) en dan begon het onderhandelen met de shipping-agent.

We kregen geen vrijstelling van invoertaksen ( eerste betaling van 30.000 shilling), dan was het weer het lossen (50000 shilling) en de kadekosten (nog eens 50.000 shilling).

Rond 11 augustus heb ik hem uiteindelijk uit de haven gekregen. Ik wou het inderdaad opgeven . Ik ben er zeker van dat heel wat van dat geld in bepaalde “zakken” is verdwenen. Dat is ook Kenia.. Een charity-zending of niet.. het zal je geld kosten.

Maar kom, ze staan er nu: de computers in de computerklas van de Jolaurabi-school. Ik heb reeds een persbericht gestuurd naar de lokale kranten om hen uit te nodigen voor de opening nog deze week…Er was gelukkig een computerspecialist-leerkracht in school die op heel korte tijd de computers gecontroleerd heeft.

Zo kom ik toch niet met lege handen terug uit Kenia en dan kan ik als ik hier terugkom ECHT aan de slag. De Jolaurabi-school is een school met heel wat Aids-wezen. Verschrikkelijk.

Er zijn hier zoveel noden en het zijn slechts enkelen die hier profiteren. Elke dag staat er wel iets in de krant over corruptie bij hogere instanties.

Wist je dat 10% van de rijksten 50% van de rijkdom controleren ? De 10 armsten 1%.

Wist je dat Kenia bij de 10 meest ongelijke landen behoort?

Wist je dat 56% van de Kenianen arm is en moet leven van 2648 shilling per maand (= 30 euro) . Dit betekent

18 miljoen Kenianen.

Wist je dat 22% van het staatsbudget aan afbetaling van de schulden gaat (dit is nog altijd meer dan aan onderwijs, 3 maal meer dan aan gezondheidszorg, 10 maal meer dan aan watervoorziening) Wanneer er 1 shilling naar de armsten gaat, gaat er 56 shilling naar de rijksten.

Er is uiteraard het bekende brain-drain naar de ontwikkelde landen. O.a. verplegend personeel is fel begeerd in Engeland.

Desondanks heeft dit ook een klein gunstig effect.

Kenianen zonden in 2004 33 miljard shilling naar de familie in Kenia. Emigratie als overlevingsstrategie.

Eens moet dit hier leiden tot een groot conflict. De kloof tussen arm en rijk is hier zo groot.

Er is hierover een groot ongenoegen, te meer omdat de nieuwe regering er weinig van gebakken heeft. Ja, er is nu een relatieve persvrijheid. Het lager onderwijs is gratis en iedereen kan naar de “overvolle” (60 leerlingen is geen uitzondering) klassen… Maar de corruptie is zo groot dat de politici “ in eigen vlees moeten snijden” als ze er iets willen aandoen..

Vermits een politieke carrière hier , nog meer dan elders, aanzien wordt als “ zoveel mogelijk geld verdienen op zo kort mogelijke tijd”, liefst in combinatie met belangen in de bedrijfswereld, is een alternatief niet zo voor de hand liggend. Weinig politici verzetten zich tegen de privatisering, liggen wakker van de schuldenlast en willen de goede leerling van de klas zijn… Nochtans is er behoefte aan een nieuw soort politicus; Onlangs was senator Obama in het land. Obama is een Amerikaanse senator van de Democratische partij in de VS met Keniaanse roots en volgens de Amerikaanse pers presidentiële capaciteiten. Zowel bij de pers als bij de bevolking maakte hij heel wat ophef door zijn speeches… die allerminst revolutionair waren maar de harten van de mensen raakten door zijn pretentieloos optreden en zijn speech voor sociale rechtvaardigheid en tegen corruptie… En er is ook potentieel bij de jongeren.

Elke dag op weg naar de Kiswahili-school ontmoet ik een jongen van 14 jaar die prachtige Keniaanse taferelen op doek schildert om ze dan aan toeristen te verkopen.

Vele jongeren volgen computerlessen om zich te volmaken en om meer kans te hebben op de “kleine”

arbeidsmarkt. Velen vervolmaken hun secundaire studiën met glans maar kunnen de universitaire studies niet betalen…en doen alles om een buitenlandse studiebeurs te krijgen…

Zo er is hier nog heel wat werk aan de winkel na 42 jaar “onafhankelijkheid”, wat Kenia vooral een nieuwe Keniaanse nieuwe rijke klasse heeft bezorgd en geen sociale rechtvaardigheid.

Misschien is het Wereld Sociaal Forum dat hier in Nairobi van 20-25 januari wordt gehouden een eerste stap. Gisteren was het reeds op de Keniaanse tv en vandaag in The Nation: “Over 100.000 to attend world economic congres in Kenya-preparations in top gear for talks aimed at opposing the economic domination of the developing nations by developed counterparts.”

Ik zie er alleszins naar uit en het zal tevens een gelegenheid zijn om “oude kameraden” te ontmoeten. De vorige Wereld Sociale Fora (oa in Brazilië ) heb ik spijtig genoeg niet kunnen bijwonen. Nu komt mijn kans wel.

Herinner je de Arthurbrothers nog? Ze zitten nog altijd in Dubai, weet men.

De onderzoekscommissie heeft zijn werkzaamheden beëindigd en tot het besluit gekomen dat zij hoogstwaarschijnlijk “gangsters” waren en bezig waren met witwasoperaties van narcoticageld.

We weten nog altijd niet wie hen in Kenia de hand boven het hoofd hield, of ze inderdaad de raid op “the Standard-krant” hebben uitgevoerd, enz… Ja, het toerisme draait hier echt wel op volle toeren.

Wanneer ik op mijn “Afrikaans terras “ (een soort van Afrikaans Heilig Huisken) zit, zie ik hen passeren in de bussen van o.a. de Safari-club.

Allemaal erg witte mensen met Safaripakken aan en cowboyhoeden op, die achter het glas van de bus achterdochtig kijken, omdat ze gewaarschuwd zijn om toch maar voorzichtig te zijn als ze zich alleen buiten begeven.

Rare mensen die “wazungus”