Op dit ogenblik ben ik reeds een volle maand terug in Kenia. De tijd vliegt.

Uiteraard verheugde ik me op een bezoek aan Antwerpen, maar ik was na 5 weken ook blij om terug te keren .

Het was uiteraard ook plezant om de familie en al die kameraden en vrienden terug te zien.

Ik heb gelukkig ook enkele belangrijke “Antwerpse” momenten meegemaakt: oa die superbelangrijke verkiezingen , het Andere Boek, het Afrikaans Filmfestival ( waaraan ik meegewerkt heb) en niet te vergeten 1.10 van Tom Barman,… Het verloop van de verkiezingen was iets te Amerikaans naar mijn goesting. Het leek wel of de politiek iets vuils was waar je afstand moest van nemen. Gevolg zal zijn dat de kiezer op den duur het verschil niet meer kent tussen partijen en zich niet bewust is van de impact van de politiek op zijn dagelijks leven. Op dat vlak leek Antwerpen anno 2006 erg op het politiek bedrijf in Kenia: gepersonaliseerd en zelfs “apolitiek”of erger “anti-politiek”, met slechts minimale politieke meningsverschillen.

Maar kom, terug naar Kenia.

Het is hier decembermaand en de scholen zijn gesloten voor de grote vakantie. De prijsuitdelingen – ik waande me soms op de prijsuitdelingen van de jaren ’50 in Deurne tijdens de Dequeeckerperiode- en de “bidstonden” ter voorbereiding van het belangrijke KCPE ( primary school) -KSCE examen (secundary school) zijn ook voorbij.

Niet zonder moeilijkheden: de examens op het einde van de lagere school (op 14 jaar) en op het einde van het secundair onderwijs zijn hier nationale examens. Daar wordt bepaald of je verdere studie kan doen of niet.

De scholen en leerlingen met de beste resultaten komen in de kranten en zelfs op televisie.

Dit jaar was er echter een lek op hoog niveau nl. in de examencommissie: je kon de examens vooraf “kopen” op de zwarte markt. Groot schandaal, uiteraard. En terecht.

Het is al vanzelfsprekend dat met zo’n examens de “rijkere” scholen in het voordeel zijn, met die lek zijn het zeker degenen die het kunnen betalen die aan het langste eind trekken.

Na de examenperiode was het ook leuk vertoeven aan het strand. Net als in België deden de scholen daguitstappen en het strand van Mombasa was een door de leerlingen erg uitverkoren daguitstap. Het strand krioelde dan ook van joelende kinderen, die leek het wel, voor de eerste keer de zee zagen. Erg leuk allemaal en “der alte” dacht met heimwee terug aan z’n eigen kinder of onderwijstijd… Ik bezocht ook een school in Mombasa die geleid wordt door Sarah met uitsluitend Aids-wezen. (zie foto) Zij probeert deze kinderen, in samenwerking met de plaatselijke gemeenschap zoveel mogelijk op te vangen.

Zij krijgt geen enkele steun en ik probeer om via contacten – nl. in samenwerking met een sympathieke Merksemnaar met ervaring in een weeshuis en een regelmatige bezoeker van Mombasa- wat steun voor haar te bekomen.

Zij heeft echt niks om te onderwijzen, geen schriften, geen boeken,… Haar bedoeling is ze minstens van de straat te houden en hen een opvoeding te geven. Ik gaf de school ook één van de computers.

Ik kreeg van haar de vraag of ik geen “Chairman” van de school wil worden, maar ik moet daar eens ernstig over nadenken… Verder stond november in Kenia in het teken van de opwarming van de aarde. In Nairobi kwamen 6000 afgevaardigden van verschillende landen bijeen om te discussiëren over “global warming” en dit in het kader van de UNEP (United Nations Environment Programme ).

De problematiek is gekend: de juiste hoeveelheid van het gas carbon dioxide (CO2) houdt de temperatuur in evenwicht. Te grote hoeveelheid van het gas veroorzaakt opwarming met als belangrijkste effecten: smelten van de ijskappen en klimaatverandering.

Nu moet je dit de Kenianen niet leren. Ze ervaren het hier aan den lijve.

Tijdens de maand november heeft Kenia nog nooit zoveel overstromingen gekend. Een van de Keniaanse deelnemers merkte op dat “ terwijl we hier vergaderen, enkele kilometers verder heel der dorpen worden weggespoeld en de bevolking in het noordoosten sterft van de droogte.

Dit allemaal door de klimaatverandering.” Andere verontrustende elementen zijn nu al het smelten van het ijs op de twee bergtoppen: de Mount Kilimanjaro (Tanzanië) en Mount Kenya (Kenia).

Men schat dat, indien er niets verandert, de volledige ijskap zal verdwenen zijn in 2050, met als gevolg het opdrogen van de rivieren die daar ontspringen. Als je weet dat het gebrek aan water nu al meer mensenlevens kost dan oorlogen (UNDP’s Human Development Report

2006) dan kun je vermoeden wat de gevolgen kunnen zijn.

Ook het beroemde Lake Nakuru met zijn duizenden flamingo’s is onderhevig aan klimaatverandering. Het staat droog en duizenden flamingo’s verlaten het gebied. Met alle gevolgen vandien voor de verschillende diersoorten en wildlife in Afrika.

Het stijgen van het zeepeil van 15 tot 95 cm (voorzien in 2100 als er niks verandert ) zal gevolgen hebben voor 70 miljoen Afrikanen.

Op de conferentie werd gesteld dat sinds het Kyoto Protocol nog niet veel veranderd is, ondanks het feit dat 141 landen het getekend hebben.

De onvermoeibare Keniaanse Nobelprijswinnares Wangari Maathai - een van de zeldzame idealistische politici - lanceert wel een campagne voor het planten van een miljard bomen (Plant a billion Tree campaign) maar de indruk blijft hier dat een grote druk op Afrika wordt gelegd terwijl de grote vervuilers zich in de ontwikkelde landen bevinden.

Gelukkig is er ook goed nieuws: de kijkers van het Amerikaanse ABC-tlevisiestation kozen de migratie in Serengeti-Mara (één van de wildparken in Kenia en Tanzanië) als een Nieuw Wereldwonder. En terecht: meer dan 1 miljoen wildebeest, een half miljoen gazellen en 200.000 zebra’s zijn constant op beweging op zoek naar vers gras en water en tarten hierbij krokidillen wanneer ze rivieren oversteken.

Hun motivatie: “Covering about 10.000 square miles of land, the Serengeti is home not only to some of the most diverse wildlife on earth but the start and finish line for one of the world’s last great migrations.” (East African nov27 –december 3,2006) Prof Karim Hirji, vroegere directeur van Serengeti Wildlife Research Centre:” Its ecosystems are considered to be perhaps the last of the ecosystems in which human impact is less than five per cent.” (East African nov27 –december 3,2006) Ook tijdens het Wereld Sociaal Forum- Another world is possible- in januari zal de ecologische problematiek uitgebreid aan bod komen.

Verschillende militante groepen eisen echter dat - in tegenstelling tot het UNEP-forum- het Wereld Sociaal Forum meer wordt dan een “talking shop” (East African- september 11-17) . Militante groepen uit één van de grootste slums van Afrika nl . Kibera in Nairobi- beelden van het getto zijn te zien in de film “The constant gardner”- eisten reeds spreektijd op.

In Kibera, gelegen in het zuidwesten van Nairobi, wonen 700.000 mensen in volstrekte armoede, geplaagd door geweld, HIV/Aids, gebrek aan essentiële zaken zoals toiletten, water en voedsel,… Onyango Oloo, coördinator van het Forum : “This body is working together with Kibera residents to have their concerns brought to the table at the 2007 WSF.”

(East African nov 27)

Voor iedereen de beste wensen voor 2007 en een prettig jaareinde.