Beste vrienden en
vriendinnen, beste kameraden,
Vooreerst wil ik
iedereen geruststellen: met de familie en mij is alles in orde. Sorry, indien
je ongerust was door gebrek aan bericht, maar het leek me beter om binnen te
blijven. Alle computershops waren trouwens gesloten.
Ondertussen-woensdag-spreekt men van 500 doden en 70000 vluchtelingen. De
eerste dagen waren echt een oorlogssituatie over het hele land.
Alhoewel het meestal "looting"
betrof van een tot wanhoop gedreven jeugd , was er sprake van een etnische haat
tegen degenen die Kibaki ondersteund hebben. Dit is
moeilijk te scheiden, hier.
De etnische haat
is trouwens aangewakkerd door beide kanten tijdens de verkiezingscampagne.
Wat een prachtig
democratisch proces leek te worden, is uiteindelijk ontaard in immense rellen,
vervalsing van resultaten, en een immense repressie.
De morgen van de
verkiezingen waren de mensen al om 6u present aan de verkiezingslokalen om
lange rijen te vormen, wachtend in de felle zon of de koude temperaturen om hun
stem te kunnen uitbrengen.
Vooral jongeren
waren massaal aanwezig om hun gewicht in de schaal te werpen.
De eerste
berichten leken hoopgevend: in verscheidene regio,s
verloren de regeringskandidaten en de Moi-clan ( zie
ook vorig bericht)> In het Westen verloor de vice-president Awori zijn zetel aan een ODM-en human rightactivist> In Belgie zou het vergelijkbaar zijn met het behalen van een
zetel door Jos Vandervelpen en het in het zand bijten
van bv. Patrick De Wael.
In Riftvalley verloren twee zonen van de Moi-dynastie
hun parlementaire zetel. Zo werden diverse gehate ministers niet meer verkozen.
Enkel in de Central-Provincie met een Kikuju-meerderheid won Kibaki van
dezelfde stam met bijna 90%.Het was echt een electorale revolutie zoals ik
trouwens gedeeltelijk voorspeld had. Men vroeg zich zelfs af of er wel een
volwaardige oppositie, indien Kibaki verloor of een goeie regering- als Kibaki won
-mogelijk zou zijn. Dan begon men het proclameren van de presidentsresultaten
uit te stellen, vooral deze van Central-Province.
Volgens de
internationale waarnemers is toen het vervalsen van de resultaten begonnen,
waardoor Kibaki een 200.000 stemmen op 14 miljoen
voor begon te liggen op Raila. Aan de resultaten van
het parlement werd blijkbaar niet geraakt zodat er een meerderheid van Raila-aanhangers verkozen is in het parlement.
Het leger werd
onmiddellijk ingezet en Kibaki op een diefje beëdigd-
zonder diplomatiek korps bv.
Dit bevestigden de
meesten reeds in het idee
dat er verkiezingsfraude was gepleegd, zodat onmiddellijk rellen uitbraken.
Het betreft hier
trouwens een paniekreactie van enkele machtigen, vrees ik die geen rekening
gehouden hebben met de veranderde internationale context sinds de val van de
Muur.
Men twijfelt hier
of dit alles wel met volle toestemming met Kibaki is
gebeurd en of hij ook niet onder druk is gezet door oa
de Moi-dynastie en de Uhuru
Kenyatta-familie. In ieder geval, men kan van Kibaki zeggen dat hij de (Kikuju)-rijken
en niet de armen bevoordeeld heeft maar men kan niet zeggen dat hij
dictatoriale neigingen heeft.
Het is nu de
gehate minister van interne zaken
Michuki- die wel herverkozen is, die het leger
massaal inzet, de pers probeert te muilkorven,... en het shoot-to-kill
toepast op betogers en 'looters",...
Wat de buitenwereld
betreft is niemand gelukkig met de situatie; noch de USA, noch de EU zullen
toelaten dat wat eens een poel van rust was ontaardt in een oorlogsgebied zoals
de omliggende landen Somalie, Soedan, Ethiopie,... Daarom ook de diverse
diplomatieke pogingen om tot een oplossing te komen:
ofwel hertellen van de stemmen(de waarnemers van
EU) of een compromis tussen Kibaki en Raila (USA).
Het zal echter
niet gemakkelijk zijn. Ik heb de indruk dat de kliek die verloren heeft alles
op alles zal zetten om zijn macht en onterecht gewonnen rijkdom te behouden,
zelfs als dit leidt tot etnische haat en zuivering bij de meestal verpauperde
bevolking.
In ieder geval is
Kenia van 2007 niet meer het Kenia