Beste
vrienden en vriendinnen,
beste
kameraden,
Kenia
likt op dit ogenblik zijn wonden. 300 doden en 500.000 vluchtelingen. Vandaag
is het heropening der
scholen:
president Kibaki belooft een 'free
secondary education. We
zullen zien wat het wordt want het is duidelijk dat de economische slag enorm
is geweest:
miljarden shillings zijn letterlijk in rook opgegaan.
Mombasa
is er nog redelijk goedkoop van afgekomen,wat
plunderingen en etnische zuivering betreft.Uiteraard is de toerismesector
het belangrijkste slachtoffer: O ironie, de hotels en de toeristen zijn hier
het best beveiligd.
Het
blijkt dat de meeste doden en vluchtelingen zijn 'gevallen' in Rift-valley en
Nairobi,... Uiteraard het schrijnendste is de kerk in Eldoret, waar kinderen en vrouwen zijn omgekomen nadat de
kerk in brand gestoken werd. Kisumu in Nyanza-province, de regio van de Luo
lijkt op Dresden na de oorlog. Daar is blijkbaar het
meeste geplunderd.
De
Kikuju die aanwezig waren in andere regio,s dan
Central Province zijn inderdaad het
grootste slachtoffer geworden van de haat. Dit was ook te verwachten omdat de
haat zich richtte tegen Kibaki.
In
Rift Valley zijn het de Kalenjin ( van dezelfde stam als Moi)
die de Kikuju belaagd hebben. In Nairobi, in de slums,
werden de Kikuju geplunderd door de Luo-gangs of ODM-supporters.
Toch
kan men niet echt spreken van een genocide omdat de reden uiteraard politiek
is.
Voor
alle duidelijkheid: Kenia telt ongeveer 42 stammen, waarvan Kikuju
en Luo de grootste zijn.
De
etnische spanning komt niet uit de lucht vallen maar werd zowel gecreerd tijdens de kolonisatie als tijdens het neo-koloniaal project van Kenyatta na de onafhankelijkheid. Veel heeft te maken met
de landkwestie. De Kikuju waren meestal landbouwers
die het land op een gemeenschappelijke basis bebouwden.
Zij
waren vooral aanwezig in de rijkere grondgebieden
nl> Central Province en Rift Valley.
De
Engelse kolonisten lieten uiteraard hun oog vallen op die rijkere gronden en
palmden de gronden in met de steun van de overheid. De kikuju
hadden geen recht meer op grond en moesten werken als squatters
op de enorme gronden van de blanken. Zij kregen zogenaamd een stukje grond maar
moesten werken op de plantage.
De
Kikuju waren ook degenen die het meeste direct contact hadden met de kolonisten, als squatter en als bediende en in het begin werden zij
beschouwd als het meest betrouwbaar door de kolonisator.
Uiteraard
had dit gevolgen voor de scholingsgraad van dezelfde Kikuju,
die ook gemakkelijk bekeerd werden tot het christendom.
Dank
zij de betere levensomstandigheden groeide de Kikuju-bevolking
enorm en de strijd voor het inbeslaggenomen land door
de kolonisten groeide, voornamelijk door de acties van geschoolde Kikuju.
Sommige
Kikuju werden zelf grote
landeigenaar omdat zij door de Engelsen gesteund werden als schakel tussen de
koloniale overheid en de Kikuju-bevolking.
De
landkwestie kwam dus centraal te staan: langs de ene kant de Kikuju zonder grond (squatter)en
de rijke kolonisten en Kikuju-'compradore'
Dit
leidde tot een gewapende strijd van de Mau-Mau
(meestal Kikuju) in de jaren 50.De strijd was
tegelijkertijd een strijd voor een onafhankelijk Kenia
maar ook een sociale strijd- tegen de rijke
grootgrondbezitter en verdeling van de grond.
De
kolonisator heeft alles op alles gezet om de Mau-Mau
te verslaan en is er ook in gelukt dank zij de inschakeling van de
collaborateurs binnen de Kikuju (de chiefs en compradores) en de Home
guards- Kikuju die de Mau-Mau bestreden en enorm verdienden aan in beslag genomen
vee en grond.
Het
waren vooral de gewone Kikuju die leden onder de
repressie want zij werden verwijderd uit de dorpen, in kampen geplaatst om hen
te isoleren van de Mau-Mau die in de bergen actief
was.
Squatters die Kikuju waren werden
door de grootgrondbezitters verwijderd, die liever de andere stammen zagen
werken op hun landbouwgrond.Maw een hetze tegen de Mau-mau maar ook de Kikuju werd
in de jaren 50 aangewakkerd door de blanke kolonisator, die niet kon begrijpen
dat vnl. Kikuju in opstand kwamen.
Nochtans
kon de onafhankelijkheid niet tegengehouden worden. Enkel zes jaar later wordt
de onafhankelijkheid uitgeroepen.
Engeland
opteert voor de uitbouw van een natiestaat Kenia waar de belangen
Engeland
brengt hier een Kikuju aan de macht, die eerder
solidair is met de -door collaboratie rijk geworden Kikuju
dan met de socialiserende ex-strijders van de mau-Mau.
Onmiddellijk
distancieert hij zich van de Mau-Mau
en engageert zich samen met zijn ministers in het leiden van het neo-koloniaal project in het door
de Britten achtergelaten sterk gecentraliseerde staat.
Hij
laat vooral zichzelf en Kikuju- collaborateurs
genieten van de nieuwe macht wat er op neerkomt dat er een nieuwe compradore-en kapitalistenklasse van Kikuju-grootgrondbezitters
ontstaat. De vader van Odinga-Luo-origine en met meer
socialistische principes wordt wel vice-president maar wordt vlug aan de kant
geschoven.
Er
bestaat een anecdote dat Kenyatta een van de ministers op het matje werd
geroepen omdat hij zich niet wilde verrijken.
Terwijl
in Europa het jaren heeft geduurd voor er een kapitalistenklasse ontstond en de
overgang van feodaliteit naar natiestaat werd gemaakt, ontstond er in Kenia in
enkele jaren een verrijkte klasse dank zij het meestal beroven van de staat.
De
Kikuju werden voor de andere etnische groepen 'greedy'. Er ontstond een enorm clientelisme
dat zich vertaalde in tribalisme. De Kikuju en
Central Province werden bevoordeeld al was het maar
omdat die Kukuju-minister een weg nodig had en de
bevolking ermee kon van
profiteren.
Andere
regios werden verwaarloosd.
De
Kikujus bleven in grote
massa hun (? )ministers ondersteunen, wat ook nu duidelijk was tijdens deze
verkiezingsperiode en de stemmen voor Kibaki in
central Province.
Echte
ideologische partijen bestaan hier bijna niet, ieder ondersteunt zijn etnie en zijn leider.Dat moest
ook Odinga-vader ondervinden die voor zijn
'socialistisch' project enkel steun kreeg van zijn eigen Luo-electoraat
en niet van de arme Kikuju-bevolking.
Nu
blijkt het dat de verkiezing dit alles in een stroomversnelling heeft gebracht.De economische groei heeft geen verbetering en
soelaas gebracht voor de verpauperde bevolking. Corruptie werd niet aangepakt,
de landkwestie werd verwaarloosd onder druk van de compradore-klasse.
Kibaki probeert ondanks alles zijn macht te behouden Ondanks
poging tot bemiddeling van verschillende kanten benoemt hij een vice-president Kalonzo Musyoka van ODM-Kenia die tijdens de verkiezingsperiode rabiaat anti-Kibaki was en behoort
tot de Kamba die enkel in het Oosten aanwezig is en
aanhang heeft.
De
haat begint zich nu ook te richten tegen de Kamba.Morgen
komt het parlement voor de eerste keer samen, de oppositie ODM- van Odinga heeft er een meerderheid.
ODM
heeft voor deze week massa-acties aangekondigd over het hele land.
Ik
hou mijn hart vast en hoop dat de etnische haat geen overhand krijgt
op wat eigenlijk de echte strijd
is:
de strijd voor een meer gelijke maatschappij voor alle etnische groepen in
Kenia.
14
januari 2008
Mombasa
+254736942080
PS
Een meer geducumenteerde tekst probeer ik te maken
voor
Uitpers tegen het einde van de maand