Na de Keniaanse crisis, de aandelen-euforie in Kenia.

Het is een vreemde wereld: slechts enkele weken na de grootste crisis die Kenia ooit gekend heeft, staan er lange rijen voor de banken om aandelen te kopen van Safaricom, de meest winstgevende telefoonmaatschappij van Oost-Afrika.

Terwijl er nog steeds 350.000 vluchtelingen in miserabele omstandigheden leven in de speciaal geïnstalleerde kampen, terwijl het Annan-akkoord nog steeds geen werkelijkheid is geworden en er nog geen echte machtsdeling is , is het voor de (min of meer) kapitaalkrachtigen en de Keniaanse elite “business as usual”.

Op 28 maart werd dan officieel het startschot gegeven voor de verkoop van een vierde van de aandelen van de staat in Safaricom. Safaricom is het kroonjuweel van Kenia en is uitgegroeid tot een telefoonmaatschappij met 7 miljoen klanten en een nettowinst van 264 miljoen dollar.

De staat had sinds de jaren 90 nog 60% aandelen in Safaricom, terwijl de Britse maatschappij Vodafone 40% aandelen bezat;

Daar worden nu 25% van verkocht, wat de Keniaanse

regering 750 miljoen dollar zal opbren gen, hoopt men.

Met een decadente plechtigheid, uitgezonden door alle netten en in aanwezigheid van de fine-fleur van de Keniaanse en buitenlandse financiële wereld ( Stanley Morgan en natuurlijk Citybank) werd de verkoop ingeluid. De president Kibaki mocht het eerste aandeel via internet aankopen.

Een deel wordt gereserveerd voor de Keniaanse en Oostafrikaanse investeerder (een aandeel is 5 shilling met een minimum van 10.000 shilling of 100

euro) en een ander deel voor buitenlandse investeerders (8, 75 %) . Terwijl de regering de nadruk legt op het feit dat de Kenianen nu kunnen investeren in “hun” maatschappij, is het eindresultaat dat na de verkoop de buitenlandse investeerders een inbreng hebben van 48, 75% (Vodafone + nieuwe buitenlandse investeerders) wat voordien 40% was. (East African 31 april 2008.).

Safaricom plant, volgens de media, ook “roadshows”

in verschillende steden in Afrika en Europa om belangrijke investeerders aan te trekken .

Vodafone- een maatschappij die blijkbaar ook voor Belgacom heeft gefunctioneerd - is echter de winnaar en kan blijven rekenen op miljoenen dollars managementskosten en een veto over alle belangrijke beslissingen.

Terwijl de gewone Keniaan rekent op een dividend om de studiekosten of pensioen te betalen zijn het de banken die het meeste winst gaan halen uit de transacties. De banken (oa Equity-bank) bakken het trouwens te bruin:

dank zij een agressieve campagne via SMS zetten ze de Kenianen aan om leningen te nemen om een aandeel te kunnen kopen.

Is het dan verwonderlijk dat de banken rekenen op een nog grotere winst dan in 2007 nl. 33 miljard shilling?

Maar niet alleen de banken zullen profiteren van de verkoop, ook een deel van de elite heeft een en ander veilig gesteld.

Via The Guardian werd vorig jaar bekend gemaakt dat binnen de aandelen van Vodafone er 12,5% (10 miljard

shilling!!!) toebehoren aan een duister bedrijf Mobilitea Ventures , geregistreerd in Jersey en de Kaaimaneilanden. Vodafone wil de namen van de eigenaars niet vrijgeven , maar een recent rapport van de Kroll- Associates zegt dat de eigenaars behoren tot de kliek rond vorige president Moi, de nl. zijn zoon Gideon Moi en Nicholas Biwot, beiden ex-MP’s en niet herverkozen tijdens de recente verkiezingen.

Voor de regering is het simpel: we gaan door met de privatisering want Mobilitea heeft niets te maken met het deel van de regering in Safaricom , de bal ligt bij Vodafone. Voor Vodafone is het normaal dat zij “ soms advies vragen aan plaatselijke residenten”

wanneer ze zich installeren in een bepaalde telefoonmaatschappij in een voor hen vreemd land.

Het ziet er echter naar uit dat een aantal politici “ smeergeld hebben gevraagd en gekregen “ van Vodafone .

Een onderzoek van de anti-fraudebrigade van de UK heeft tot hiertoe niets opgebracht. Enkel de oppositie blijft uitleg vragen over Mobilitea.

Sinds 28 maart worden we nu belaagd door de agressieve campagne van regering en Safaricom om toch maar aandelen te kopen “ want indien je dit mist, mis je de gelegenheid om rijk te worden; “ Het is echter duidelijk dat slechts een klein deel van de bevolking zo’n aandeel kan permitteren. Door de inflatie, de recente crisis en de stijging van de olieprodukten zijn de prijzen van de hoogstnoodzakelijke voedingsmiddelen met 20% gestegen.

De meeste inkomens trachten te besparen op vervoerskosten. Wat hier leidt tot wandeltochten naar het werk van 1uur of treinen met meer reizigers op het dak of hangend aan de zijkanten dan reizigers in de trein.

De echte oorzaken van de crisis nl. de ongelijkheid en de armoede, zijn reeds volledig naar de achtergrond gedrongen. Tot er een volgende crisis volgt misschien?