Kenia :
terugkeer van de vluchtelingen
Bijna een half jaar na
de verschrikking, die Kenia gekend heeft, is de nieuwe
Keniaanse « monster-regering”
begonnen met de evacuatie
De laatste afgelopen
weken werden reeds meer dan de helft van de
vluchtelingen terug naar “huis” gestuurd. Het leger werd ingeschakeld om de
vluchtelingen terug naar huis te brengen. In de “hete” gebieden werden nieuwe
politiekantoren geďnstalleerd om de teruggekeerden te beschermen.
Niet alles liep van een
leien dakje, maar de regering wilde op korte tijd komaf
maken met het vluchtelingenprobleem.
Ten eerste om te tonen
dat het terug
“business as usual “ was en dat ze de situatie
meester was. In een recente speech aan de universiteit
beklemtoonde Kibaki dat het verleden moet vergeten
worden en dat iedereen terug aan ’t werk moet : Kazi iendelee.
Verschillende
vluchtelingen wilden echter zomaar niet terugkeren uit schrik voor nieuwe
conflicten en sommigen wilden helemaal niet meer samenleven met buren die hun
kinderen of echtgenoot hadden
gedood.
Maar dat is ook Kenia,
een beetje druk van politie en leger en het komt wel in orde. Verschillende NGO’s kloegen aan dat duizenden
werden onder druk gezet om terug te keren.
Een inzameling van
fondsen bij de kabinetten en openbare diensten door Kibaki
himself moest dan ook de wonden helen.
Een andere reden waarom
men zo radikaal opteert voor de terugkeer zijn de
voedselprijzen en het tekort aan voedselprodukten.
Vele vluchtelingen,
vooral in Rift Valley,
hadden landbouwgronden die er nu hulpeloos bij liggen. Internationaal swingen
de voedselprijzen reeds de pan uit en men vreest,
samen met de onlusten dit jaar, dit zal
lijden tot massale hongersnood in Kenia.
Nu reeds
moeten gezinnen maaltijden schrappen
omdat ze de gestegen prijzen van brood, groenten, rijst, cooking-oil,…
niet kunnen betalen. De inflatie in april bedroeg weer eens 20%. In een land
waar het gezinsbudget voor 80% naar voedsel gaat is dit nefast.
In Lamu
werden de eerste gevallen van extreme hongersnood genoteerd.
De vraag is of de
maatregelen die de nieuwe ODM-minister van landbouw
genomen heeft niet te laat komen: goedkopere meststoffen, goedkopere leningen
aan kleine boeren, aanleg van een maďsstock, enz..
Ook bij de
arbeidersbeweging liggen de voedselprijzen moeilijk.
Op een 1 mei-meeting werd een verhoging van het minimuminkomen
(vooral thee- en bloemenplukkers en losse krachten) .
afgewezen door de president onder het mom dat de bedrijven teveel geleden
hebben onder de onlusten om dit nu te kunnen betalen.
Kibaki toonde nog
eens dat de arrogantie van de machtshebbers niet verdwenen is met de voorbije
crisis.
“Anataki
nini??” Wat willen die toch?
“ zei hij wanneer een deel van het publiek wegliep.
Verschillende
vakbonden; georganiseerd in COTU/KNUT
hebben reeds stakingen aangekondigd en voor sommigen werden de eisen erg vlug
ingewilligd: leerkrachten, de gevangenisbewakers en de verplegers.
Maar niet alleen de
stijging van de voedselprijzen baart de regering zorgen. De Mungiki-secte is nu een beetje rustig nadat ze heeft laten
zien dat ze na de onlusten aan kracht gewonnen heeft en verschillende ministers
reeds gesprekken met hen hebben aangekondigd. Het is vooral het SLDF (Saboat Land Defence Force)- een militie met Sierra Leonese trekken - die nu zwaar aangepakt worden in Mount Elgon, dicht bij de Oegandese
grens. Het leger werd ingeschakeld en het blijkt dat het er niet zo vreedzaam
aan toegaat. Vermits de SDLP een zekere steun geniet
van of een schrikbewind voert tegen de plaatselijke bevolking, is zij niet zo
geneigd om het leger te gehoorzamen en inlichtingen te verstrekken.
Verschillende mensenrechtenorganisaties spreken van immense schendingen van de
mensenrechten in de regio.
De centrale kwestie is
ook daar de “Landkwestie”. Het wordt een zeer moeilijk jaar voor de Grand Coaltion. Elk nieuw probleem brengt de onderliggende
belangen en meningsverschillen aan de oppervlakte.
18/05.2008
00254736942080