De
Keniaanse jeugd, de belangrijkste factor van verandering
“Indien de
onlusten van begin van dit jaar niet gestopt waren door de overeenkomst Odinga
–Kibaki, dan was het etnisch geweld veranderd in een strijd tussen arm en rijk “ (Minister Ruto in debat
op Citizen’s TV 02.08).
Het heeft dus niet
veel gescheeld, volgens hem, of de jeugd had het business-centrum belaagd ipv
de jongeren van een andere etnie.
Misschien een
beetje overdreven, misschien een eigen persoonlijke nachtmerrie van de minister
van landbouw , een vooraanstaand figuur in ODM maar het is een feit dat armoede
en wanhoop bij de jongeren aan de basis lag van het geweld.
De fraude bij de
verkiezingen was uiteraard de vonk , maar de armoede en de enorme ongelijkheid
tussen arm en rijk waren de belangrijkste redenen van de post-verkiezingschaos.
Het is nu ook
duidelijk (zie het Krieglerrapport en het Human Rightsrapport) dat verschillende politici van diverse
partijen en businessmen,... betrokken waren bij het ontketenen van dat etnisch geweld.
Het geweld werd
aangewakkerd en uitgelokt door de elite
van de verschillende partijen, kreeg een etnisch karakter en werd vnl. gedragen door wanhopige en werkloze
jongeren uit de slums in Nairobi, Kisumu, Mombasa, Nakuru,...
Zodra, na de interventie van Kofi Annan , de coalitieregering een feit was kreeg de
jeugd het sein om terug te keren naar de slums en het was weer “business as
usual”: de privatisering ( Safaricom, Cooperative bank ,...) ging verder , corruptie – en andere schandalen ( Grand
Regencyhotel, De la Rue,...) kwamen aan de oppervlakte., de verarming ging
verder,...
Aan de
ongelijkheid en de enorme werkloosheid bij jongeren wordt nog een zekere
lippendienst bewezen door ministers en de MP’s tijdens openbare
bijeenkomsten ...maar na deze wijze
woorden keert men terug naar de orde van de dag: verrijking van zichzelf en de
eigen familie.
De inflatie (26%
deze maand september) als gevolg van de
stijging van de voedselprijzen en de kosten van energie ( waardoor een verdere verarming van de bevolking ) werd door de nieuwe regering praktisch
genegeerd. Een kleine betoging in Nairobi van Bunge la Wananchi (People’s
parliament- http://www.peoples-parliament.org ) tegen de prijsstijging van de
basisvoedselprodukten werd uiteengeslagen in juni jl.
Indien er nog
twijfel was bij sommigen dan is er nu zekerheid : deze regering is geen
regering voor de armen en voor verandering.
Gelukkig komen
meer en meer jongeren tot de conclusie dat ze
“gebruikt” zijn voor andere belangen.
National Youth Convention
Op het massaal
bijgewoonde National Youth Agenda met
1500 jongeren van verschillende etnische groepen in september legde
anti-corruptieactivist Mwalimu Mati (http://youth.marsgroupkenya.org) de vinger
op de wonde: “We lost respect for ourselves fighting a war which if we are
honest was of no benefit to any of us. We set the
precedent for the end of
Maar hij gaat verder : ‘Since we got our
Voor Mwalimu en de National Youth Convention is het nu
tijd voor verandering en tijd dat de jeugd (‘There were in 2006, 21million 248
thousand Kenyans below the age of 35. There were 35 million under the age of
45. This is 88% of the population. You are many and every year your numbers
grow in your favour.) de strijd voor verandering inzet.
Hij klaagt aan dat
45 jaar na de onafhankelijkheid er nog 80% armen zijn en dit ondanks de
trillions shillings die geleend zijn voor de ontw
Hij roemt een
aantal verzetsleiders ( oa de tijdens het Kenyatta-regime vermoorde Pinto), die
voor meer gelijkheid waren in een onafhankelijk Kenia (“If, when we get
Independence, we only have Black Lord Delameres instead of White Lord
Delameres, * we will have achieved very little” Pinto ! -1965)
De jeugd eist nu haar plaats op in “ the transformation of
De journalist Cabral Pinto merkte op in The Nation van
27 september 2008 : ‘ It was exciting to see revolutionary optimism displayed
at a time when neo-liberalism is in a deep crisis.”
De Kikuyu-youth
Een andere
belangrijke gebeurtenis greep in augustus plaats.Tijdens een studiedag
'Kikuyus-For-Change Inter-Ethnic Dialogue' onder het thema 'The Kikuyus As Part of Kenya's Political
Community; Past, Present & Future' met een grote aanwezigheid van
Kikuyu-jongeren werd een Limuru –verklaring opgesteld.
Verschillende
tussenkomsten wezen op de aanpak van de jeugd door de vorige en huidige
regering: verschillende honderden jongeren werden het mikpunt van politie en
slachtoffer van zgn. “doodseskaders”
(vnl. Kikuju-jongeren, verdacht van lidmaatschap van de Mungiki-sekte.).Hun
lijken werden later in de bossen gevonden in Central Province of verdwenen
gewoon van de aardbodem.
Is het dan
verwonderlijk dat ook de Kikuyu-jongeren tot de conclusie komen dat Kibaki niet
“hun” belangen op het oog heeft
maar ten dienste staat van vnl.
de Kikuyu-elite en de 15 rijkste families van het land?
Links van PNU, ODM en ODM-Kenya
Tegelijkertijd is
er ook links van de traditionele allianties (ODM, PNU en ODM-K) beweging.
Enkele kleine progressieve partijen zoals Safina, Saba Saba en Sisi kwa Sisi hebben
zich verenigd samen met enkele lobby-groeperingen zoals de erg actieve en
andersglobalistische People’s Parliament- Bunge la wananchi (zie http://www.groetenuitmombasa.be), de
Students Organisation of Nairobi University maar vooral de politieke vleugel
van de verboden Mungiki-sekte (de Kenya
National Youth Alliance) in de nieuwe
Progressive Parties Alliance.
Het is niet de
eerste keer dat er links van de traditionele partijen gewerkt wordt aan een
alliantie.
Probleem is dat de
meeste actoren van de vorige allianties niet konden weerstaan aan de
verlokkingen van de macht en opgeslokt werden door de traditionele partijen
voor de alliantie een zekere omvang kreeg.
Dit is een erg
groot probleem in Kenia: de progressieve beweging en/of de civiele maatschappij
slaagde er in het verleden niet in om te mobiliseren.Voorbeeld hiervan is de “
voedselprijzenbetoging van Bunge la wananchi’ met een vijftigtal
deelnemers of de betoging tegen de
verhoging van de salarissen van de MP’s van de Human Rights groups met een
honderdtal...
Enkel de verboden
Mungiki-secte met zijn miljoenen leden (maar met een criminele vleugel) heeft
een belangrijke mobilisatiekracht. Dat hebben ze bewezen tijdens de acties
tegen de opsluiting van hun leider in het begin van het jaar.
Zal de Progressive
Parties Alliance in staat zijn om haar basis uit te breiden en een echte
politieke kracht te worden?
Sinds de
post-election-violence is er natuurlijk het een en ander veranderd in Kenia.
Alhoewel de
bankcrisis Kenia (nog?) niet bereikt heeft is het duidelijk dat het liberalisme
op mondiaal vlak een serieuze klap heeft
gekregen. Een constatering die de huidige regering uiteraard niet maakt en
integendeel blijft zweren bij het neo-liberaal model, meestal uit eigen belang.
Er is natuurlijk
ook de bewustwording bij de jeugd, die tot uiting kwam tijdens de twee
jongerenmeetings, wat een enorme bijdrage kan leveren tot de ontw
Deze alliantie
moet zich nu ontw
Indien de
alliantie er in slaagt om een echte basis te creeren en de nieuwe leiders niet
verleid worden deel te nemen aan de macht dan is er nieuwe hoop voor een ander
Kenia dat de grote problemen aanpakt: de enorme ongelijkheid, de landkwestie,
de werkloosheid en de armoede, de corruptie,....
*Lord Delamere was
een van de leiders van de kolonisten, wiens afstammelingen nog steeds enorme
landerijen hebben in Kenia
07.10.2008