Twee verschr
Op een week tijd werd Kenia geconfronteerd met twee rampen die wel eens
politieke gevolgen zouden kunnen hebben
Verleden week vrijdag brandde in Nairobi de plaatselijke supermarkt Nakumat volledig uit.
Gelegen midden in het drukke centrum lokte de brand enorm veel ramptoeristen. Er
moest weeral traangas aan te pas komen om de massa
plaats te laten ruimen voor de hulpdiensten. Dat is schering en inslag in
Kenia.
In het begin waren de berichten geruststellend: iedereen was geevacueerd. Nu, het was voor iedereen duidelijk dat zon enorme brand slachtoffers moest maken, maar men hield
vol dat de shoppers en het personeel
konden vluchten.
Dit heeft niet lang geduurd: de dag daarop moest men toegeven dat er
tientallen mensen in de brand gebleven waren.
Maar er kwam meer aam het licht: er waren geen nooduitgangen en sommige
uitgangen werden gesloten gehouden door veiligheidspersoneel om stelen te
beletten.
Dit is trouwens niet de eerste keer> Sommige bedrijven sluiten hun
deuren om te beletten dat er door het personeel gestolen wordt. Een brand
enkele maanden geleden
in een bedrijf kostte het leven aan tientallen werknemers wegens
gesloten deuren.
Nu Nakumat is zomaar geen klein supermarktje. Nakumat is een keten van supermarkten met filialen tot in Ruanda.
Onmiddellijk werd de vraag gesteld hoe het mogelijk is dat de brand
inspectie niet vooraf ingegrepen heeft. Reden was niet ver te zoeken:
corruptie.
Daarenboven werd de vraag gesteld of in een wereldstad als Nairobi men wel
opgewassen is tegen grote rampen: nee, dus. Maar er worden wel commissies
opgericht om te komen tot een stad met 24-ureneconomie zoals in New-York .
Een van de filialen van Nakumat is trouwens reeds 24 uren per dag op.
Zaterdag jl.gebeurde dan de tweede ramp: dichtbij
Nakuru kantelde een olietankwagen met benzine. De olie liep eruit
maar de tankwagen ontplofte niet.
Op korte tijd stonden honderden, vooral jongeren en vrouwen, aan te
schuiven met een jerry-can om toch wat van die
kostbare olie mee te p
De omgeving is er trouwens voor gekend: er zijn veel ongevallen en hongerige en werkloze jongeren
zitten er letterlijk op te wachten om zo een graantje mee te p
Wat een maatschappij is dat dat jongeren geen
ander alternatief biedt dan te profiteren van de ongelukken van anderen.
Maar er is meer.
Het opgeroepen elite-korps GSU ( een soort oproerpolitie) vond er
blijkbaar niets beter op dan wat bij te verdienen en vroeg aan de honderden
mensen 50 of 100 shilling indien ze hun jerry-can
wilden vullen.
Een van de omstaanders werd blijkbaar woedend op
een politieman , zo gaat het verhaal, en ontstak een
lucifer. Resultaat: meer dan honderd doden en honderden, die er erg aan toe
zijn. Dit alles voor een schamele 1000 shilling (= 10 euro)
De elite, die meer en meer vervreemd is van de bevolking
, spreekt van de noodzaak van toekomstige lessen van brandpreventie in
de scholen (sic)
De vroegere president Nyerere van Tanzanie verweet in de jaren 60 de eerste Keniaanse president van Kenia, Kenyatta,
dat hij bouwde aan a man eat man society in
Kenia.
Deze man eat-
man society is nu een feit en werd de laatste
decennia nog versterkt door de neo-globalisering, de
groeiende kloof tussen arm en rijk en de armoede die daarvan het gevolg was.
Op initiatief van de eerste minister
Odinga wordt er morgen een groots colloquium
georganiseerd over het
Kenya we want. Er is dus stof genoeg om over te
praten.