Doodseskaders binnen de Keniaanse
politie
Het was me het weekje wel . Het was de eerste
verjaardag van het, na het postelectoraal geweld, gesloten akkoord tussen Kibaki
en Odinga.
Niet dat er veel te vieren valt vermits de coalitie
gebukt gaat onder de voedselcrisis en weerom twee grote schandalen die de Keniaanse belastingbetaler miljarden shilling gaan kosten.
De reactie van de media en de bevolking sprak boekdelen.
Na de media en de bevolking op Jamhuru-day
in december was het nu de beurt aan de
religieuze leiders (die van een plechtigheid gebruik maakten) om de regering en de
aanwezige president en eerste minister de mantel uit te vegen.
De steun aan de coalitieregering staat dan ook op een dieptepunt.
Het was ook de derde verjaardag van de door de regering georganiseerde raid
op het dagblad The
De klap op de vuurpijl moest dan nog komen: het
rapport van de UN-afgevaardigde en speciale gezant voor “extra-judicial killings ,
Philippe Alston over de doodseskaders bij de politie.
Het ging hier
niet over het geweld, de moorden en verkrachtingen door politiemensen.
Tijdens het post-electoraal geweld De KNHCR, een officiële
maar onafhankelijke mensenrechtenorganisatie, dat sinds 2007 onderzoek doet
naar onopgeloste moorden op Mungiki-leden (1000 tal)
en het geweld tegen de militie in Mount Elgon, de
SLDF.
Het stramien is gelijklopend. Jongeren, van Kikuju
origine, worden door de politie opgepakt en
beschuldigd van lidmaatschap van de verboden sekte . Bij gebrek aan bewijzen
weer vrij gelaten, waarna men hun lijken terugvindt in de bossen. Verschillende
familieleden van de jongeren getuigen dat nadat ze opgepakt werden er niets
meer van hen gehoord wordt.
De KNCHR (Kenyan National Commission
on human rights) bracht op hetzelfde moment een video uit waarin een
politieagent verklaart dat hij getuige is geweest van tientallen moorden door
zijn korps. Volgens de video krijgen de politieagenten premies en promotie voor
de moorden.
De poltie-agent, Bernard Kiriinja , waarvan sprake is
dood teruggevonden.
Nu, de feiten zijn niet nieuw. Verschillende feiten stonden uitgebreid in de pers, rapporten werden aan de regering
overhandigd, maar er werd steeds ontkend door de politie-instanties en ondanks
de vele getuigenverklaringen
betitelt als fabeltjes en wilde verhalen.
Zoals zo veel dingen die het Keniaanse
staatsapparaat aanbelangen komt er geen rechterlijk gevolg.
Maar dat rapport is andere koek natuurlijk. Wanneer een
UN-expert bevestigt dat “ killings by police in Kneya
are systematic, widespread and carefully planned. They are committed at will
and with utter impunity“,
De eerste verklaring van de regering was een volledige afwijzing van het
rapport en verdachtmakingen van personen binnen de KNCHR maar dat was natuurlijk
niet vol te houden, nadat verschillende ambassadeurs op een persconferentie de
noodzaak van een onderzoek beklemtoonden.
Nu iedereen weet dat het erg noodzakelijk is dat er een uitzuivering en
zware hervorming nodig is. Het dateert nog van het koloniale tijdperk en heeft
sindsdien zijn repressief karakter behouden. De politie is zwaar onderhevig aan
corruptie en heeft als belangrijkste functie de verdediging van het status-quo en het establishment. Net als juridisch viert
het favoritisme uiteraard hoogtij.
Toch ligt het allemaal niet zo gemakkelijk. De Mungiki
met zijn honderdduizenden jongerenleden is
naast een politieke factor ook misgroeid tot een maffiaorganisatie
die niet terugschrikt voor extreem geweld op burgers wanneer zij “bescherming”
weigeren. Terwijl de organisatie werd gebruikt door politici tijdens hun
verkiezingscampagne (o.a. Uhuru Kenyatta
) en tijdens etnische conflicten is er nu ook een politieke stroming binnen de Mungiki, die het regime in vraag stelt en de vinger legt op
de Keniaanse wonden: de kloof tussen arm en rijk, de
armoede bij jongeren, de corruptie, de landkwestie,....
Het is trouwens deze verandering van houding die de regering heeft aangezet
om de Mungiki extra-hard
aan te pakken, wat bij een deel van bevolking op goedkeuring kan rekenen. De
secretaris-generaal van de
eenheidsvakbond Cotu, Atwoli,
nam reeds afstand van het rapport en ondersteunde de
politie
“who are workers like us”.
Hierbij schaarde de Keniaanse vakbond zich nog
maar eens aan de kant van de machthebbers.
Tot er natuurlijk ook syndicalisten neergeschoten worden, zoals in Columbia.
De speciale rapporteur vraagt een onmiddellijk ontslag van de Attorney General en
de politieleiding die geen gevolg hebben
gegeven aan de verschillende klachten en de moordenaars vrijspel hebben gegeven.. Uiteraard zal dit rapport onderwerp zijn van discussie in
de UNO.
Voor de civiele maatschapppij is het duidelijk
dat een complete hervorming van het politieapparaat noodzakelijk is. De druk
van internationale instanties kan hierbij een rol spelen. De vraag blijft of
zonder een complete regeringswissel en zonder de verwijdering van de
huidige corrupte regering, die
ondersteuning blijft krijgen van de internationale gemeenschap, een echte
verandering politie en leger wel mogelijk is .
Mombasa
00254736942080