De kracht van de Kenianen
Op een persconferentie deze week eisten verschillende
vertegenwoordigers van de Keniaanse maatschappij de
inschakeling van de FBI in het onderzoek naar de moorden op twee activisten van de Oscar-foundation,
die onderzoek deden naar
de “doodseskaders binnen de politie” en de “executies ” van vermeende Mungiki-leden.
Toen het parlement er niet in slaagde om een voorzitter
van de Electorale commissie te kiezen, opperde de eerste minister Raila Odinga, dat “ we misschien een buitenlander” moesten
aanstellen.”.
Verleden maand werd er gepoogd
om een uitzonderlijke plaatselijke rechtbank op te richten om degene genoemd in
de beruchte enveloppe te berechten (Waki-Rapport) De
meerderheid verkoos echter het Internationaal Gerechtshof van Den Haag. Men kan
absoluut niet rekenen op gerechtigheid in Kenia, was het argument. Drie feiten
maar het zijn er maar enkele:het is duidelijk dat de Keniaanse bevolking (en een deel van de elite) het geloof
in de “pijlers van de Keniaanse maatschappij” (het
gerecht, de politie, parlement)
verloren
heeft en daarom rekent op “buitenlanders” om het karweitje te klaren.
Op een ludieke manier werd dit aangetoond door de
studenten op de betoging verleden week: zij eisten een nieuw parlement
samengesteld uit buitenlanders...
Buitenlanders
kunnen het beter
De illusie dat “ buitenlanders” het beter kunnen,
wordt nog eens versterkt door de verschillende interventies van ambassadeurs
tijdens crisismomenten van de regering.
Zo eiste de Amerikaanse ambassadeur Ranneberger “een dringende aanpak van de corruptie
in Kenia” en een “onderzoek naar het rapport van de UN-functionaris
rond de doodseskaders binnen de Keniaanse politie”.
Een vertegenwoordiger van de Engelse regering ,zelfs
het House of lords en de EU-vertegenwoordiger
Geen dag gaat voorbij of de internationale gemeenschap
geeft opmerkingen op de manier waarop de Keniaanse maatschappij
moet functioneren....
De civiele maatschappij voelt zich gesteund en krijgt
soms bescherming vanuit die hoek.
Meer en meer zoekt men de oplossing van de moeilijke
toestand in K in de internationale gemeenschap en zelfs de ex-kolonie>
Voorzichtigheid
Voorzichtigheid is echter geboden.
Het is duidelijk dat de internationale gemeenschap erg
bezorgd is over de evolutie in Kenia .De titel in The
Economist van deze week zegt genoeg “Next machetes then machineguns?’De
internationale gemeenschap wil absoluut vermijden dat Kenia verglijdt naar een
“ failed state ( zoals Somalie).
In tegenstelling tot de huidige Keniaanse elite
hebben ze meer voeling met wat er leeft binnen de bevolking. Je zou het artikel
kunnen lezen als een waarschuwing.
Mensenrechten zijn
echter voor hen van secundair belang. Stabiliteit is wat ze eisen. Verdediging
van hun econmische belangen. Of waren de
mensenrechten prioritair in de strijd tegen het
islamterrorisme?
In een recent
gepubliceerd rapport wordt het Keniaanse leger en de politie beschuldigd van foltering (Kenya’s government illegally
detained and rendered 150 citizens in a US-influenced ‘counterterrorism’
Operation) . Zij werden opgeleid door de CIA in
terrorismebestrijding. De mensenrechten werden volgens het rapport regelmatig geschonden : foltering was schering en inslag. (www.redress.org) Is dan het voorstel om de FBI in te schakelen
in het onderzoek van de twee activisten echt geloofwaardig?
Was het daarenboven niet de USA die jaren de Moi-dictatuur( en zijn corruptie) ondersteunde tijdens de lange
koude oorlogsperiode? Een jarenlange corruptie waar Kenia nu nog de gevolgen van draagt en gezorgd heeft voor de
schuldenlast waaronder Kenia nu nog gebukt gaat. “He is a bastard but he is our bastard”, was ook
hier het principe.
Engelse
regering als raadgever?
De interventies van de Engelse regering zijn eveneens erg
hypocriet.
Kan een land dat op een schandalige manier het Keniaanse volk onderdrukt heeft en op geen enkel manier
excuses heeft aangeboden,
lessen in democratie komen geven? Is de politie (en zijn
executies) van nu geen overblijfsel van de praktijken van de koloniale politie die ook, ten allen prijze (executies, foltering, concentratiekampen,...) “law and order” wou
realiseren? Is er een verschil tussen de koloniale en de Keniaanse
politie die ook ten dienste staat van de elite? Enkel de kleur van de elite
verschilt...
In een geprefabiceerd proces –
zo is nu geweten- werd Kenyatta door de koloniale
overheid veroordeeld omdat hij zogezegd leider was van de Mau-Mau.
Is er een verschil met de huidige corruptie binne het
gerechtsapparaat waarbij big bosses dank zij steekpenningen vij uit
kunnen gaan?
Meer zelfs de huidige Keniaanse
staat is een produkt van het Engels imperialisme>
Om haar belangen en deze van de white settlers
veilig te stellen vermoordde de Engelse regering de tienduizenden Mau-Mau-strijders ( die een landverdeling en
onafhankelijkheid wilden ), sloot een pact met Kenyatta
en de Homeguards
(collaborateurs met het koloniaal regime) en creeerde zo een Keniaanse
zwarte elite die de taak van de vroegere “white settlers”
overnam en zich spiegelde aan de welvaart van de blanke kolonisator. .
Deze kliek heeft zich gedurende al die jaren verrijkt
dank zij hun inschakeling in het staatsapparaat. Dit ging ten koste van de
gezondheidszorg, het onderwijs,de levensstandaard .van
de rest van de bevolking.
Is dan Engeland niet mee verantwoordelijk voor de huidige
kloof tussen arm en rijk?
Is de huidige etnische verdeeldheid, die nu zulke ravages
aanricht, daarenboven geen gevolg van de
“verdeel –en heerspolitiek”, die het Engelse koloniale regering toepaste op Kikuyu, Luo, Kalenjin
edm...?
Steunen
op eigen krachten
De huidige kwalen waar Kenia aan lijdt ( nl. de landkwestie, de kloof tussen arm en rijk ,
de etnische
verdeeldheid,...) zijn alle terug te brengen tot de koloniale periode en de
manier waarop de onafhankelijkheid werd bezegeld. Engeland als vroegere
kolonisator en de internationale gemeenschap, het IMF en de Wereldbank dragen daarom een
zware verantwoordelijkheid.
Daarom is enorme voorzichtigheid geboden. Als de vos de
passie preekt, let op uw kippen. Reken niet te veel op steun van de ex- en
huidige neo-kolonisator.
Kenia heeft alle troeven in handen om op eigen krachten uit
deze moeilijke situatie te komen.
De gelukte betoging van de studenten in Nairobi was een
eerste stap naar en algemene mobilisatie van de “have-nots” . Enkel steunen op de
eigen mobilisatiekracht is in staat om verbetering brengen en terug om de
cirkel van haat, die er schijnt aan te komen, te vermijden. .
Mombasa
14.03.09